Utrata dziewictwa

Kiedy zacząłem pisać, nie wiedziałem jeszcze

że będę brzegiem i taflą dla żeglujących wierszy

słowo będzie miało miejsce, nie tylko we mnie,

wyjdzie spod palców, spowoduje tsunami życia

 

będzie twardnieć, kamienieć wyrzucone ze świata,

przed światem chowane jako dowód niedorzeczności.

Nie wiedziałem jeszcze, że pożółknie i nie będzie smakować

po latach a stare zarumienie nowymi jak kobiety i

 

samotne miejsca spoczynku na kanciastym piasku

kiedy zacząłem pisać wiersze, dziewictwo przepadło.

nocne robótki

Na tyłach sklepu z pasmanterią

W tym tygodniu zszywają niebo

Rozepchaną kieszeń nad nami

Grubą nicią łatają dziury, bo z tamtej

 

Strony paznokciami on rozdrapuje

Skrupulatnie łatają worek sklepienia

Mają igły suwaki kolorowe nici

nocą w milczeniu przez uchylone

 

Okna solidnie przepracowują nadgodziny

I nie pozwolą mu rozerwać cienkiej

Tkaniny horyzontu, bo popsuje

Całą zabawę całe to współczesne

 

Przekonanie, że niebo jest puste.

 

3o.o4.o7

***

* * *

 

nie ufam miłości między kobietami

a mężczyznami chcę miłości między

pomiędzy wobec dokładnie wzdłuż i wszerz

człowieka względem człowieka.

 

Czym jest gottland?

Gottland to książka szczególna, w sposób mądry i niespodziewany ukazująca obraz naszych południowych sąsiadów, narodu, który odrzucił heroizm.

Zima we wsi, czyli o paraboliczności, czasie i przestrzeni w “Zimie” Andrzeja Stasiuka.

Andrzej Stasiuk jest bez wątpienia jednym z najpopularniejszych polskich pisarzy współczesnych, cieszących się uznaniem krytyków i mającym swoje grono wiernych czytelników. Jest twórcą, który z całą pewnością nie pisze z myślą o odbiorcy, w którego gusta próbuje się wpasować pisząc nowe książki oparte na niesamowitych historiach i konceptach. Stasiuk nie jest pisarzem, który szuka nowych tematów, przeciwnie, powraca po wielokroć do swoich obsesji. Odrywa oczy wpatrzonych w cywilizację zachodu czytelników i kieruje je w zupełnie innym kierunku, do zapadłych wsi, na wschód, do krajów postkomunistycznych.

by zacząć.

Powoleńku zmierzał do celu by wreszcie móc publikować to, co gryzie, uwiera, dręczy i nie daje spać. O książkach, muzyce, o tym co ważne, głupie i niepotrzebne nikomu więcej prócz garstki moli książkowych i melomanów…