w zamkniętej przestrzeni dusznego popołudnia

zbieram kropelki rozlanej coli z plakatu Andy Worhola

z którego sączy się ukradkiem zapach barbarzyńców

właśnie zaczyna się burza drżeniem kuchennych naczyń okien

dawano przegotowana woda daje o sobie znać inne pukanie do drzwi

wystarczy tylko odejść odkleić rzęsy od śliskiej powietrzni za firanka

zeskrobać z szyby resztki weneckiego lustra

w oczekiwaniu na barbarzyńców rozpływa się

fatamorgana posklejanych rzęs

Anatomia paradoksów

A gdyby ruch był wektorem zabawienia? Gdybyśmy my przejęli, że szczęście leży w ruchu, ruch jest spełnieniem?…

„Kiwaj się ruszaj, ruszaj tylko tak mu umkniesz. Ten kto rządzi światem nie ma władzy nad ruchem… gdy tylko się zapomnisz i staniesz , pochwycą cię jego wielkie ręce i zmienią w kukiełkę” mówi stare prawdy Biegunów.

Przyjaźń polsko-węgierska? Rzecz o książce Krzysztofa Vargi “Gulasz z turula”

Krzysztof jest Polakiem, Varga jest Węgrem. Węgierskość Krzyśka Vargi, choć powszechnie znana, nie znajdowała wyraźnego śladu w jego poprzednich książkach. Gulasz z turula, najnowsza pozycja wydana nakładem oficyny Czarne, jest próbą rozprawienia się z własną tożsamością, wędrówką do ojczyzny ojców, do kraju, z którym Polska ma wspólnego więcej, niż mogłoby się wydawać.

“Marsz Polonia” Jerzy Pilch

Polskość, tradycja i narodowy mit stanowią jeden z filarów pisarstwa Jerzego Pilcha. Dotychczas obecne w jego twórczości przybierały różne formy, jednakże to, co znalazło się w najnowszej książce tego krakowskiego prozaika przechodzi najśmielsze oczekiwania i przyprawia o ból głowy. Na szczęście nie tylko, gdyż książka ta znakomicie bawi, pół żartem pół serio wypowiadając całą prawdę o nas, o Polakach. Co ważniejsze wyrasta ona z Polski XXI wieku, z Polski, w której hasła patriotyzmu i narodowej tradycji przywoływane są nader często. Czy mają jeszcze jakikolwiek sens? - zdaje się pytać Jerzy Pilch.

Po drugiej stronie “Koloni”

Ten troszkę umarły, który nie potrafi

Wcale żyć na tym świecie, chociaż jest już duży

[...]

Ten cos się nie nadaje. Do życia. Do świata.

[...] sam sobie wymyślił coś takiego[...]

[...]swoje własne państwo[1]

(„Wybrzeże Moskitów”, s. 44)

kraj wierszy, z którego wysłał czarną kopertę, bez adresata. Umieścił w niej list- siedemdziesiąt siedem jednostronicowych wierszy, układających się w niezwykłą pocztówkę z fantazmatycznej koloni. Widokówkę autorstwa Tomasz Różyckiego, który w swoim piątym tomiku zabiera czytelnika w kolejną precyzyjnie zaplanowaną poetycką podróż na statku tradycji i formy.

Epopeja słowiańska według Juliusza Słowackiego

„Polsko! Ofiaruję Ci Rapsod II Króla Ducha. Pierwszy leciał szybko jak wiatr błyskawicy – ten się wlecze jak wół, pracowitym krokiem, ciężko i poważnie. Znajdziesz w nim tajemnicę początku i końca – Alfę i Omegę świata, a zatem i ojczyzny. Znajdziesz początek sił antychrystusowych, przed wiekami zaczętych – znajdziesz tajemnicę ziarna wpływu Ducha świętego – cudów Izrealową rózgą Mojżesza przez duchy sprawowanych – nareszcie walkę sił pogańskich, duchowych, elementarnych, z Oświeciciela potęgą. Wyraźniejsze tych rzeczy wypowiedzenie wzbronione zostało dotąd poecie, pod trwogą Boga zostającemu. Trudu doznasz, czytając niniejsze poema, a walkę będziesz musiał odbyć, duchu czytelnika z duchem poety… Jeśliś leniwy – dzieło odrzucisz; wszakże dostaniesz pod zaklęciem prawdy, która ci w drodze wiedzy dalej iśćcie pozwoli.”[1]

“Sny i kamienie” czyli pierwszy traktat przeciwko doskonałości.

Przed wieloma laty ludzie postanowili zbudować idealne miasto. Wykreślili obliczony co do milimetra, doskonały projekt. Wtedy jeszcze „żadna wątpliwość nie mąciła ludzkich umysłów, kładący cegły wierzyli ,że pion jest pionem, a poziom poziomem”. To właśnie w tym czasie, okresie mitycznego prapoczątku zakorzeniona jest debiutancka powieść Magdalen Tuli. „W snach i kamieniach” fabularny plan utworu łączy się nierozerwalnie z planem wzrastania i zamierania miasta.

Skaza Magdaleny Tulli

Zapłakana służąca obierając włoszycznę przegląda ogłoszenia matrymonialne, z nadzieja ,że jakiś miły pan w średnim wieku ściągnie z niej w reszcie zachlapany fartuch. Komendant marzy nieustannie, że ubierze się w końcu mundur generała, a piętnastoletni gimnazjalista nie może już znieść aksamitnego stroju ucznia. Zbyt ciasne , uszyte bez przymiarki ubrania uwierają wszystkich bohaterów „Skazy”, nieświadomych, że jakkolwiek przeróbki są niemożliwe.

Czym jest gottland?

Gottland to książka szczególna, w sposób mądry i niespodziewany ukazująca obraz naszych południowych sąsiadów, narodu, który odrzucił heroizm.

Zima we wsi, czyli o paraboliczności, czasie i przestrzeni w “Zimie” Andrzeja Stasiuka.

Andrzej Stasiuk jest bez wątpienia jednym z najpopularniejszych polskich pisarzy współczesnych, cieszących się uznaniem krytyków i mającym swoje grono wiernych czytelników. Jest twórcą, który z całą pewnością nie pisze z myślą o odbiorcy, w którego gusta próbuje się wpasować pisząc nowe książki oparte na niesamowitych historiach i konceptach. Stasiuk nie jest pisarzem, który szuka nowych tematów, przeciwnie, powraca po wielokroć do swoich obsesji. Odrywa oczy wpatrzonych w cywilizację zachodu czytelników i kieruje je w zupełnie innym kierunku, do zapadłych wsi, na wschód, do krajów postkomunistycznych.